علامه می تواند الگوی مناسبی برای کسانی باشد که مسیر استکمال روحی و رسیدن به مقام قرب الهی برگزیده اند

متن سخنرانی و بیانات حجت الاسلام و المسلمین جناب آقای مهدی مهدوی پور نماینده دفتر ولی فقیه در شبه قاره هند  که در مراسم نشست علمی و پیش همایش بین المللی ” عرفان اسلامی و سلوک معنوی علامه سید ابوالحسن حافظیان”  برگزار شد.

 

بسمه تعالی

پیام به مناسبت نشست علمی در دانشگاه تهران

در رابطه با شخصیت علامه حافظیانره

۲۶/۱۰/۱۳۹۴

مطلع شدم که در دانشگاه تهران یک نشست علمی با حضور جمعی از اندیشمندان در رابطه با شخصیت عارف بزرگ علامه سید ابوالحسن حافظیان اعلی الله مقامه الشریف بر پا می گردد که پیش نشستی بر همایش بزرگ عرفان اسلامی و سلوک معنوی علامه حافظیان ره در دهلی نو می باشد. لذا بر خود لازم دانستم این کار شایسته را ارج نهم. زیرا گفت و گو درباره شخصیت علمی و طریقت بندگان صالح الهی و مقربان درگاه ربوبی و سالکان طریق ربانی و فانیان فی الله و باقیان بالله، درس آموز و مثمر ثمرات بیشمار و تأثیر گذار در نسل های جدیدی است که آنان را ندیده ولی تمام وجود آنها سرشار از شوق و گرایش به معنویت و سلوک عرفانی است.

علامه حافظیان ره  از جمله این ستارگان درخشان بود که می تواند سرمشق و الگوی مناسبی برای کسانی باشد که مسیر استکمال روحی و رسیدن به مقام قرب الهی برگزیده اند.

سید ابوالحسن انسانی سخت کوش در تزکیه نفس و متعبد به شریعت و زانوزده در محضر بزرگانی همچون مرحوم شیع حسنعلی اصفهانی ره و مرحوم سید موسی زرآبادی ره بود و آن دو بزرگوار هم از استوانه های عبودیت و بندگی بودند و هدایت ها و دستگیری های آن دو استاد برجسته، از سید ابوالحسن چنان گوهری ساخته و پرداخته پدید آورده بود که در پاکی و درخشش روحی همانند ستاره ای بود که بعدها در شبه قاره هندوستان طلوع کرد و این سرزمین از پرتو نور او روشن و از فیوضات نگاه و عمل او بهره مند گردید و امروز پس از گذشت حدود ۸۰ سال از حضورش در کشمیر، هنوز هم خاطره های شیرین و دلنشین او که سینه سینه به نسل فعلی منتقل شده، مورد توجه است و از او به بزرگی و جلالت شأن یاد می شود و از آثار باقی مانده از آن انسان الهی صیانت می گردد و هنوز خانه های خود را متبرک به برکت معنوی او می دانند و سایه پر مهر و عطوفت او را بر سر خود احساس می کنند لذا بر بالای قله ای از کوه های ترال کشمیر، آستانه زیبایی در محل عبادتگاه او بنا نموده و با عشق بی پایان از آن ارتفاء صعب العبور بالا می روند و تبرک و تیمن می جویند و از روح آن بزرگوار برای دنیا و آخرت خود مدد می جویند.

علت اینکه تصمیم گرفته شد که همایش بزرگی به یاد او در دانشگاه جامعه ملیه اسلامیه دهلی برپا گردد این بود که اولاً عرفان حقیقی گمشده انسان امروز است و بیش از هر چیزی تشنه معنویت و انس باطنی با مبدأ عالم است و ثانیاً کشور هندوستان بر اساس طبع عاطفی مردم، صبغه عرفانی بر آن غالب است و از مسلمان و هندو و سیک و مسیحی و غیره سر به آسمان و هر کسی از ظن خود راه تقرب به اله عالم را طی می کند و حیف است که از سر چشمه عرفان یعنی آموزهای اهلبیت پیامبر ع بیگانه باشند زیرا آنها وسائط فیض الهی و منابع قرب ربانی هستند و ثالثاً مرحوم سید ابوالحسن حافظیان با توجه به حضور قریب به نیم قرن در شبه قاره به نحوی متعلق به این سرزمین است لذا مناسب بود همایشی با هدف معرفی این شخصیت در یک مرکز آکادمیک و دانشگاهی برپا گردد آنهم در دانشگاهی که در سال ۱۹۴۴ آن مرحوم در جمع اساتید آن، سخنرانی راجع به لوح محفوظ ایراد کرده بود. امید است این همایش نتایج ارزشمندی برای همه داشته باشد. والسلام

مهدی مهدوی پور





0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


+ 6 = 7